Akor İlerlemeler Kulak Eğitimi

akor ilerlemesi

Müzikal bir kompozisyonda, bir akor ilerlemesi veya harmonik ilerlemesi ( çoğul olarak kullanılan gayri resmi akor değişiklikleri ) bir akor dizisidir. Akor dizileri, Klasik müziğin yaygın uygulama döneminden 21. yüzyıla kadar Batı müzik geleneğinde uyumun temelidir. Akor dizileri, Batılı popüler müzik stillerinin (örneğin, pop müzik, rock müzik) ve geleneksel müziğin (örneğin, blues ve caz) temelidir. Bu türlerde akor dizileri, melodi ve ritmin üzerine inşa edildiği tanımlayıcı özelliktir.

Tonal müzikte, akor ilerlemeleri, genellikle bir şarkının veya parçanın "anahtar"ı olarak anlaşılan şeyin teknik adı olan bir tonaliteyi oluşturma veya onunla çelişme işlevine sahiptir. Klasik müzik teorisinde akor dizileri genellikle Romen rakamlarıyla ifade edilir. Örneğin, ortak akor ilerlemesi I–vi–ii–V. Popüler ve geleneksel müziğin birçok tarzında akor dizileri, akorların adı ve "kalitesi" kullanılarak ifade edilir. Örneğin, Do majör anahtarında daha önce bahsedilen akor ilerlemesi, sahte bir kitapta veya ana sayfada Do majör–A minör–D minör–G majör olarak yazılacaktır. İlk akor olan C majörde, "C" akorun "C" kök notası üzerine kurulduğunu ve "majör" kelimesi bu "C" notası üzerine bir majör akorun kurulduğunu gösterir.

Rock ve blues'da müzisyenler, bir şarkının yeni bir tuşa aktarılmasını kolaylaştırdığından, genellikle Romen rakamlarını kullanarak akor ilerlemelerine atıfta bulunur. Örneğin, rock ve blues müzisyenleri genellikle 12 barlık blues'un I, IV ve V akorlarından oluştuğunu düşünürler. Böylece, 12 barlık mavilerin basit bir versiyonu I–I–I–I, IV–IV–I–I, V–IV–I–I olarak ifade edilebilir. Bu blues ilerlemesini Romen rakamlarıyla düşünerek, bir grup lideri tarafından herhangi bir tuşta akor ilerlemesini çalması için bir yedek bant veya ritim bölümüne talimat verilebilir. Örneğin, grup lideri gruptan bu akor ilerlemesini Do majör anahtarında çalmasını isterse, akorlar C–C–C–C, F–F–C–C, G–F–C–C olur; grup lideri şarkıyı G majör olarak isteseydi, akorlar G–G–G–G, C–C–G–G, D–C–G–G olurdu; ve bunun gibi.

Bir akor dizisinin karmaşıklığı türden türe ve farklı tarihsel dönemlere göre değişir. 1980'lerden 2010'lara kadar olan bazı pop ve rock şarkıları oldukça basit akor ilerlemelerine sahiptir. Funk, temel unsur olarak ritmi ve ritmi vurgular, bu nedenle tüm funk şarkıları tek bir akora dayalı olabilir. Bazı caz-funk şarkıları iki, üç veya dört akorlu bir vampire dayanır. Bazı punk ve hardcore punk şarkıları yalnızca birkaç akor kullanır. Öte yandan, bebop caz şarkıları, her çubukta bir veya iki akor değişikliği olan 32 bar şarkı formlarına sahip olabilir.

temel teori

Bir müzik ölçeğinin herhangi bir notası üzerine bir akor oluşturulabilir. Bu nedenle, yedi notalı bir diyatonik gam, gamın her derecesi kendi akorunun kökü haline gelen yedi temel diyatonik üçlüye izin verir. ^[1] E notası üzerine inşa edilmiş bir akor, bir tür E akorudur (majör, minör, azaltılmış, vb.) Bir ilerlemedeki akorlar ayrıca, yedinci akor durumunda olduğu gibi (V) üçten fazla notaya sahip olabilir. ⁷ özellikle yaygındır ^{[ alıntı gerekli ]} ) veya uzatılmış bir akordur. Herhangi bir belirli akorun harmonik işlevi, içinde bulunduğu belirli akor ilerlemesinin bağlamına bağlıdır. ^[2]

Diyatonik ve kromatik akorlar

Herhangi bir büyük ölçeğin diyatonik uyumu, birinci, dördüncü ve beşinci ölçek derecelerine dayanan üç ana üçlü ile sonuçlanır. Triadlar sırasıyla tonik akor ("I" ile sembolize edilen Romen rakamı analizinde), alt baskın akor (IV) ve baskın akor (V) olarak adlandırılır. ^[3] Bu üç üçlü, o ölçeğin her notasını içerir ve bu nedenle uyumlu hale getirebilir. Birçok basit geleneksel müzik, halk müziği ve rock and roll şarkısı yalnızca bu üç akor türünü kullanır (örneğin, I, IV ve V akorlarını kullanan Troggs'in "Wild Thing"i).

Aynı majör dizide ayrıca sırasıyla süpertonik akor (ii), orta akor (iii) ve alt orta akor (vi) olmak üzere üç küçük akor bulunur. Bu akorlar, üç majör akorda olduğu gibi (göreceli minör anahtarda) birbirleriyle aynı ilişki içinde dururlar, böylece göreli akorun birinci (i), dördüncü (iv) ve beşinci (v) dereceleri olarak görülebilirler. küçük anahtar. Örneğin, Do majörün göreli minörü A minördür ve A minör anahtarında i, iv ve v akorları A minör, D minör ve E minördür. Uygulamada, bir minör anahtarda, baskın akorun üçüncüsü, büyük bir akor (veya yedinci eklenirse baskın bir yedinci akor) oluşturmak için genellikle bir yarım ton yükseltilir.

Ek olarak, majör gamın yedinci derecesi (yani öncü ton) azaltılmış bir akor (vii ^o ) oluşturur. ^[4]

Bir akor ayrıca kromatik notalara, yani diyatonik gamın dışındaki notalara sahip olabilir. Belki de basit türkülerdeki en temel kromatik değişiklik , ii akorunun üçüncüsü bir yarım ton yükseltildiğinde ortaya çıkan yükseltilmiş dördüncü derecedir (♯ ). Böyle bir akor tipik olarak V akorunun (V/V) ikincil baskını olarak işlev görür. Bazı durumlarda, yeni bir tuşa modüle etmek için kromatik notalar eklenir. Bu da daha sonra orijinal anahtara geri dönüşe yol açabilir, böylece tüm akor dizisi genişletilmiş bir müzik formu ve hareket hissi yaratmaya yardımcı olur.

ilerlemeler

Pek çok olası ilerleme olmasına rağmen, uygulamada, ilerlemeler genellikle birkaç çubuk uzunluğuyla sınırlıdır ve belirli ilerlemeler diğerlerine göre tercih edilir. Ayrıca bir akor dizisinin tanımlandığı belirli bir miktar moda vardır (örneğin, 12 barlık blues dizisi) ve hatta tüm bir türün tanımlanmasına yardımcı olabilir. ^{[ alıntı gerekli ]}

Batı klasik notasyonunda akorlar Romen rakamlarıyla numaralandırılır. Figürlü bastan akor tablosuna kadar başka akor notasyonu türleri geliştirilmiştir. Bunlar genellikle belirli bir miktar doğaçlamaya izin verir ve hatta gerektirir.

Ortak ilerlemeler

Basit ilerlemeler

Majör ve minör diziler gibi diyatonik diziler, birçok mükemmel beşliyi içerdiklerinden, ortak akorların oluşturulmasına özellikle uygundur. Bu tür diziler, örneğin klasik batı müziğinin yaygın uygulama döneminde olduğu gibi, uyumun müziğin önemli bir parçası olduğu bölgelerde baskındır. Diyatonik gamların kullanıldığı Arap ve Hint müziğine bakıldığında, diyatonik olmayan bazı gamlar da mevcuttur, müziğin akor değişikliği yoktur, her zaman anahtar akorda kalır, bu özellik hard rock'ta da gözlemlenmiştir. , hip hop, ^[5] funk, disko, ^[6] caz, vb.

İki akor arasındaki değişim, en temel akor ilerlemesi olarak düşünülebilir. Pek çok iyi bilinen eser, aynı dizideki iki akorun yalnızca tekrarı üzerine armonik olarak inşa edilmiştir. ^[2] Örneğin, klasik müzikteki daha basit melodilerin çoğu, tamamen veya çoğunlukla tonik (I) ve baskın (V, bazen bir yedinci eklenerek) arasındaki değişimden oluşur, tıpkı "Achy Breaky Heart" gibi popüler şarkılar gibi. ". ^[7] Isley Brothers'ın "Shout"u baştan sona I–vi kullanır. ^[8]