Лаек булсам иде...

ЛАЕК БУЛСАМ ИДЕ...

Яратам, туган ягым,

Саф сулы чишмә ярын,

Матур ул язын, көзен.

Килеп күр менә үзең.

Чакыра мине үре,

Бар кебек олы сере...

Әле җитмәдем менеп,

Бер булыр сыман җиңеп.

Яратам туган якның

Җәйге җиләкле чагын,

Чаңгы-чаналы кышын,

Битне чеметкән тышын.

Гөрләвекле язы да,

Очып кайткан казы да –

Күңелгә бары сыя,

Таба үзенә оя.

Туган як гүзәл, ямьле,

Кешесе белән гамьле.

“Их, лаек булсам иде,”-

Дигән уй миңа килде...

Шәемова Гөльяр, 5 класс