Табигать миңа ─ мин табигатькә хезмәт итәм.

          Табигать  миңа ─ мин табигатькә  хезмәт итәм.

Табигать ул ─ үзебез. Без барыбыз да табигать балалары. Ул безне тудыра, туендыра, киендерә. Табигать балаларына ничек кенә хезмәт итми! Сусаганда эчеп туймас чишмә сулары белән сыйлый. Җәйләрен чума-чума коенырга саф сулы инеш-елгаларын бүләк итә. Ә урман-кырлары нинди генә сый-хөрмәт белән куандырмый. Сулар һавабыз да ─ табигать бүләге. Ул безгә һәрвакыт дәрт-дәрман биреп тора, көч-куәт өсти. Үзенең шифалы үләннәре белән сәламәтлегебезне кайгырта, безне матурлый, сафландыра, илһамландыра. Аллы-гөлле чәчәкләре белән күзләребезне иркәли.

Без дә үз чиратыбызда табигать-ана турында  һәрвакыт кайгыртып, аны саклап яшәргә тиеш. Табигатьне балтадан,  мылтыктан гына түгел, ә төрле химикатлардан, зарарлы газлардан да сакларга кирәк. Кыр чәчәкләрен, гөмбәләрне, дару үләннәрен төбе-тамыры белән өзмик.Табигать ул сабый бала төсле, шуңа аны һәрвакыт иркәләп-назлап торырга кирәк. Агачлар, чәчәкләр утыртыйк. Кошларыбызга оялар корыйк. Газиз йортыбызны һәрвакыт җыйнак, чиста, матур тотыйк.

      Табигать турында кайгырту ─ үзебез турында, киләчәк буыннар турында да  уйлау ул.Табигатебез һәрвакыт кызлардай нәфис, әниләребездәй сөйкемле, аксакаллардай акыллы булып калсын өчен һәрвакыт аңа хезмәт итик!