Творческий материал на конкурс "Династии России"

Татарстан Республикасы

                                     Муниципаль Актаныш районы

                               Богады төп гомуми белем бирү мәктәбе

                                                               Иҗат эше

                                            “Спорт сөюче Нурлыевлар”

                                      Автор: Нурлыева Илфия Дилфас кызы, Богады төп гомуми белем бирү мәктәбенең 6 нчы класс укучысы.

Җитәкчесе: Нурлыев Ләйлә Вәли кызы, Богады төп гомуми бирү мәктәбенең башлангыч класслар укытучысы.             2014ел

“Мин соң кемгә охшаган?”

Һәмммәсе дә гаҗәпләнеп

Сорыйлар әллә чынлап:

-Бигрәк җитез кыз булгансың,

Әтиеңәме охшап?

                                                             Бик озак уйланып йөргәч,

                                                             Бер җавап таптым кебек.

                                                             Әтинең әтисеннән үк

                                                             Килгән миңа җитезлек.

Дәү әтинең сабантуйда

Сөйлиләр шәп чапканын.

Чабарга җайлы булсын дип,

Салган хәтта чалбарын.

                                                          Йомры артын сикерткәләп

                                                          И киткән ди, ул чабып.

                                                          Дәү әтигә көчләр биреп,

                                                          Гөж-гөж килгән бар халык.

Дәү әтием сынатмаган -

Килгән арттан өченче.

Кәшмир яулык бүләк булган –

Дәү әнигә сөенче.

                                                       Бүгенгәчә дәү әтием                                                    

                                                       Чаңгыны да ярата.

                                                       Бик еракка йөрмәсә дә,

                                                       Якыннан шуып кайта.

Әтием дә калышмаган:

Җәен чапкан ул атта.

Бил алышкан, гер күтәргән,

Чаңгыда чапкан кышта.                          

                                                      Хәзер абый белән миңа

                                                      Ярышлар оештыра.

                                                      Чаңгыда, атта чабабыз,

                                                      Ул вакыт санап тора.

Абый хәзер үсте инде

Көн дә йөри көрәшкә.

Кайткан чакта курыкмаска-

Мине ала иптәшкә.

Читтә генә тормыйм карап,

Мин чөям чучеланы.

Әллә инде үзем көчле,

Җиңелме чучеласы?

                                                         Җиңү арты җиңү яулый,

                                                         Шәп кеше минем абый!

                                                         Авылда да, шәһәрдә дә

Бик күпләр аны таный.

Горурланам абыем белән,

Кызыгам медальләргә.

“Кирәк булса, бирәм,- дия,

Уйламый да жәлләргә.

 Төшеп калганнардан түгел,

Мин дә спортта чыныгам.

Кул көрәштерә башласак,

                                                        Абыйдан өстен чыгам.

Турникта күтәрелү дә

Һич кыен түгел миңа.

Әти 30, абый 15,

Унбише кала миңа.

Менә шулай бик яратам    

   Мин спортның һәр төрен.

     Яхшы кәеф, зур дәрт белән

                                                         Үтә минем һәр көнем.

    Каршылаган таңнарымны

                                                          Әни уңай юраган.

Тик шулай да әйтегезче,

   Мин соң кемгә охшаган?!