Стихотворение

Юксыну

Әти-әни бер-бер артлы

Ташлап китте бу дөньяны...

Ялгыз ,ятим басып калды

Гомер иткән зур йортлары...

Сез булганда әти-әни

Бәхетебез ташып торган.

Бушлык хәзер күңелләрдә,

Кайгы –хәстәт белән тулган.

Сагынып кайтам авылыма,

Тик капкада инде йозак!

Белеп торам,сез көтәсез,

Ишек ачам бисмиллалап.

Чәчәкләргә сулар сибәм,

Дога укыйм койли-койли...

Ахирәт бәхете сорыйм,

Куңел сызлый, әрни, елый!..