ИСӘН ГЕНӘ БУЛ , ДӘҮ ӘНИЕМ!

                    Тәрәзәдә ут яна,

                             Яши анда ялгыз ана.

                              Безнең өчен якын булган

                              Дәү әтием дөнья куйган.

                              Үз гөмерендә күргән ул,

                              Тормышның иң ачысын,

                              Нишләсен соң , гомер уза,

                              Яшисең дә , яшисең.

                              Һәрвакытта хәрәкәттә

                              Минем ул дәү әнием,

                              Һәрберебез киябез

                              Бәйләгән бияләен.

                              Кайгыларга бирешми ул,

                              Аллаһка бик ошана.

                              Безнең килүебезне дә

                              Һәрвакыт көтеп ала.

                              Яшәсен генә дибез,

                              Саулык аңа телибез.

                              Хәлебездән килгәнчә

                              Булышып та йөрибез.

                      укучылар иҗаты 

 Исән генә бул , дәү әнием!