Кадерле әнием. Чишмә.Күңел бакчасында.

Әхтәмова Рәмзия 6а сыйныфы.

Кадерле әнием.

Күзләремә бәхет соклану яше   килә

“Әнием”- диеп әйткәндә.

Нинди авырлыклар үткән ул

Мине аякка бастырыйм дигәндә.

Кичләрен әкият сөйләп

Җырлар өйрәтте миңа.

Җылы кочагына алып

“Балакаем, сандугачым”- диеп

Тирбәтте җайга гына.

Күзләрең  дә һаман балкып тора,

Йөзләреңдә һәрчак нур.

Сүзләрең дә тәмле синең

Елмаюың бик матур.

Киңәшләр дә бирәсең,

Көлдерәсең дә мине.

Кирәгендә -юатасың

Я, төзәтәсен син мине.

Рәхмәт бик зур рәхмәт!

Барысы өчен әнкәем.

Горурланам үзең белән,

Озак яшә кадерлем.

Чишмә

Чылтыр-чылтыр чишмә ага,

Чылтыр-чылтыр моң суза.

Күңелләргә үтеп керә,

Җырлата һәм елата.

Нинди гүзәл соң бу чишмә

Тылсымлыдыр, мөгаен,

Үзе салкын, суы татлы

Күңелләрне куәтә.

Серледер бу чишмә

Күңелләрне күтәрә.

Суы аның сихәт бирә

Яшәргә көч дәрт бирә.

Хәтта кычкырасы килә:

“Минем яшисе килә”

.