Æмæ йæ чи зоны…  

Ныгуылæны лæппу рацу- бацу кæны

Мæ хæдзары рæзты,

Йæ цæстытæ мæм фаныкъулы

Æмæ ницы сдзуры.

Æмæ йæ чи зоны,

Цæмæн ныкъулы цæстытæ.

Куыддæр хъазтмæ бацæуын,

Уый кафы æмæ зары,

Фæлæ хæрзбон куы фæзæгъæм къæсæрыл-

Азилы æмæ ныулæфы.

Æмæ йæ чи зоны,

Цæуыл ныулæфы.

Бафарстон æй: «Цæй æнкъард дæ?

Æви дæ цардæй райгонд нæ дæ?»

«Фесæфтон,-  дзуапп радта,-

Æз мæ мæгуыр зæрдæ.»

Æмæ йæ чи зоны,

Цæмæн сафы.

Знон та мæм æрбарвыста почтæйæ

Дыууæцымыдисаг фыстæджы:

Алы рæнхъы – æрмæст  стъæлфытæ,-

Бамбар, дам, сæ дæхæдæг.

Æмæ йæ чи зоны,

Цы зæгъынмæ хъавы.

Нал мæ хъæуы зонын,-

Нал æнхъæлмæ кæсын,-

Æрмæст мæ зæрдæ цæмæндæр

Мæ риуы адджын тад кæны.

Æмæ йæ чи зоны,

Цæмæн тайы.

1938 аз

И кто его знает...

На закате ходит парень

Возле дома моего,

Поморгает мне глазами

И не скажет ничего. И кто его знает,

Чего он моргает.

Как приду я на гулянье,

Он танцует и поет,

А простимся у калитки –

Отвернется и вздохнет.

И кто его знает,

Чего он вздыхает.

Я спросила: "Что не весел?

Иль не радует житье?"

"Потерял я,- отвечает,-

Сердце бедное свое".

И кто его знает,

Зачем он теряет.

А вчера прислал по почте

Два загадочных письма:

В каждой строчке - только точки,-

Догадайся, мол, сама.

И кто его знает,

На что намекает.

Я разгадывать не стала,-

Не надейся и не жди,-

Только сердце почему-то

Сладко таяло в груди.

И кто его знает,

Чего оно тает.

1938 год