Ногæй басабыр алцыдæр бонцъæхтæм

Ногæй басабыр алцыдæр бонцъæхтæм-

Дуар не схъинц кæндзæн, арт не ссудздзæн.

Æрмæст хъуысы- уынджы кæмдæр

Фæндыр иунæгæй лекка каны:

Куы цæуы быдыртæм, куы кулдуары фæстæ,

Куы та фæстæмæ æрбаздæхы ногæй,

Цыма агуры талынджы искæй

Æмæ нæу йæ бон  уый ссарын.

Быдырæй æхсæвы сатæг цæуы,

Фæткъуыйы дидинкалд бæзджынæй згъæлы…

Басæтт- чи дæ хъæуы,

Зæгъ ды, æрыгон фæндырдзæгъдæг.

Чи зоны, чызг æввахс кæмдæр ам  ис,

Фæлæ йæ нæ зоны- ды йæм кæй æнхъæлмæ кæсыс…

Цы рацу- бацу кæныс æнæхъæн æхсæв иунæгæй,

Чызджыты фынæй кæнын нæ уадзыс?!

1945 аз

Снова замерло все до рассвета

Снова замерло все до рассвета -
Дверь не скрипнет, не вспыхнет огонь.
Только слышно - на улице где-то
Одинокая бродит гармонь:

То пойдет на поля, за ворота,
То обратно вернется опять,
Словно ищет в потемках кого-то
И не может никак отыскать.

Веет с поля ночная прохлада,
С яблонь цвет облетает густой...
Ты признайся - кого тебе надо,
Ты скажи, гармонист молодой.

Может статься, она - недалеко,
Да не знает - ее ли ты ждешь...
Что ж ты бродишь всю ночь одиноко,
Что ж ты девушкам спать не даешь?!

1945 год